Hoogewaard praet


Nostalgie 

Zoals de meeste inmiddels weten, gaat binnenkort de oude binnenbak plat en zal er een nieuwe 20 x 40 meter binnenbak geplaatst worden. Wij vinden het natuurlijk geweldig dat dit gaat gebeuren, maar het is ook met enige weemoed.

Er was eens.....
Wij zijn begonnen met een buitenbak midden in de boomgaard, dat is waar nu de caravanstallingen staan, daarna hebben wij een buitenbak gehad voor aan de weg, waar nu de tuin is. Zo voor aan de weg was wel goed voor het verkeersmak worden van de paarden en pony's, er zijn er echter ook héél veel afgevallen.

De ingang van het terrein was toen nog waar nu de tuin is, later is de ingang gekomen waar het nu is, dat was vroeger boomgaard met heerlijke stoofperen. We hadden een bouwvergunning aangevraagd voor een binnenbak en werd de buitenbak verplaatst, daar wij het nu nog steeds ligt.

In het beging verbouwden wij nog koolzaad, tarwe aardappelen etx. Toen had Gert in het koolzaad twee regels niet gezaaid aan beide kanten, vlak bij de sloot, dus wij gingenmet de paarden tussen het koolzaalveld door in galop. Geweldig was dat, maar er belandden ook heel wat klanten in het gele goedje en tegen de tijd dat diegene was opgekrabbeld, stond het paard alweer thuis op stal en moest de ruiter met beurse en blauwe plekken naar de manege lopen.


De nieuwe binnen bak werd achter de oude stal gebouwd, daar liepen vroeger altijd varkens te scharrelen, ja ook die hebben wij ook nog gehad voor die tijd. Vroeger was het een echte boerderij met koeien, varkens en schapen en voor de liefhebberij en de sport een paard en pony. Zo zijn we eigenlijk in het vak gerold.

Lang voordat ik (Greet) op Hoogewaard 153 (toen nog 128) kwam wonen, kwam ik al op de boerderij en reed er paard, ik woonde heel dichtbij. In 1970 kwam de vader van Joyce Linting vragen of hij een pony voor zijn dochter kon stallen en zo is het balletje aan het rollen gegaan. Wij zijn daarna diploma's gaan halen en een manege begonnen, omdat er nog veel meer mensen wilden paardrijden. Abony was ons eerste lespaard, daarna volgde al snel Atlanta, Acrobat enz. De binnenbak werd 30x15 meter. De toenmalige burgemeester v.d. Linden heeft toen de openingsceremonie gedaan. Hij was al een paar avonden van te voren komen oefenen, om het te paard te doen, maar toen het puntje bij het paaltje kwam, durfde hij niet. Dus toen heeft ons buurmeisje Diana van Velzen op ons Shetlanderhengstje Gerrit de schaar aangeboden om het lint door te knippen. Het werd een fantastisch leuke tijd. Heel veel kinderen en volwassenen hebben bij ons leren paardrijden en heel belangrijk was, dat praktisch alles mocht en het heel gezellig was.

Ook werden in die tijd de Landelijke Rijvereniging opgericht en gingen wij met z'n allen naar wedstrijden. Wij hadden een veewagen, waarin 7 grote paarden konden staan. Voor dag en dauw gingen wij dan op pad,, op naar de wedstrijd. Het was altijd een heel gezellige bij ons, andere verenigingen kwamen dan ook vaak even bij ons zitten. Wel waren wij altijd heel luidruchtig, maar ook reden wij heel goed, meestal zaten de ruiters van de Hoogewaard in de prijzen. Dus het was altijd lachen geblazen, maar uiteraard werd er ook heel serieus gereden.
Ingrid de Bres, Dick v.d. Heden, Bram Jongerbloed (opa van Julia en Mariëlle), Jaap Schuitemaker, Conny de Mooy, Carola Verkerk enz. reden toen in dietijd allemaal.

Er werd dan gewoon in een weiland gereden tussen bordjes. Soms tot ver in de modder. Het is nog een keer gebeurd, dat ik mijn proef aan het rijden was, toen Ingrid de Bres rustig mijn ring inwandelde met Acrobat en vroeg of ik al had gereden. Ze had niet door, dat ik bezig was met de proef, want ik reed ze altijd uit mijn hoofd. Dus je begrijpt, dat ik even iets lelijks zei tegen haar, maar dat was al snel vergeven en vergeten.

Ook is een keer gebeurd, dat Conny haar moeder Anny, (die altijd hoge hakken droeg, ookal was het in een blubber weiland en ze wegzakte tot haar enkels) met toilet en al omkukelde en ondersteboven boven de sloot hing, wij zagen het aan haar hakken dat zij het was. Iedereen heeft toen werkelijk gegierd van de lach. Anny kon er trouwens ook zelf erg om lachen. Na afloop was het altijd gezellig een biertje drinken en lekkere dingen eten, gerookte paling, haring etc.

Echt geweldig leuke dingen hebben wij meegemaakt.
Het was altijd even gezellig, als er iets moest worden gebouwd, iedereen hielp altijd mee. En feestjes bouwen daar waren wij ook sterren in. De gekostumeerde feesten waren elk jaar weer een hoogtepunt waar iedereen al lang van te voren naar uit keek en er werd ook ontzettend veel werk van gemaakt. Later kwam daar ook nog de Sound Mix Show bij, dat was helemaal lachen, gieren, brullen. Corry Blok en Henk de Jong hebben nog eens een act gedaan, van Bim Bam, dan werd Corry de lucht in gehesen in de spanten, helemaal tot de nok, ze was doodsbang. We hebben die twee ook nog eens Koos Alberts nagedaan, wat een geweldige tijd.
                                                    
Eigenlijk was het altijd gezellig, ook door de week en in de weekeinden, de kinderen speelden op het terrein, dat het hun lieve lust was, ze mochten ook van alles. Familie Zwartjes heeft een tijdje een gedeelte van de caravanstalling gehuurd om speelgoed op te slaan, nou dat hadden de kinderen al gauw door. Er was al snel een gat gemaakt in de omheining en het was een eldorado voor; Reinier, Simone en Marion v.d. Heden, Erik de Bres, Annemiek en Saskia Veenhuys, Lucienne Buizer en nog veel meer van die kinderen hadden de tijd van hun leven.

De Barrage was heel in het begin beneden in de voersilo, daar staat nog een gedeelte nu, maar dat gaat ook tegen de grond met de afbraak van de oude binnenbak. Daarna is hij gekomen, waar hij nu is, en het was zo vaak feest in de bar. Uiteraard werd er natuurlijk ook nog paard gereden.

Er kwamen steeds meer pensionpaarden en pony's te staan en wij bouwden maar extra stallen er bij. ook kwam Cees Vellenga op stal te staan, met zijn paard Tartuffe. Cees had al eens aan de Olympische Spelen mee gedaan, dressuur. Hij reed iedere morgen om zes uur en dan ging ik kijken, ook als hij les had van Von Haszlinsky, zat ik alles in mij op te nemen. Daar heb ik enorm van geleerd. Von Haszlinsky gaf ook de koninklijke familie les en was een uiterst hoffelijke man.

Mijn allereerste pony was Abony, een vosmerrie, die is later gebruikt als lespaard. Heel veel paarden en pony's zijn de revue gepasseerd. Op de borden in de manege kun je er nog een heleboel bewonderen (the wall of fame); Ivar, Azul, Dolly Spook, Acrobat, Ibn Jagamar (mijn volbloed Arabier hengst), Polly (kind van Ibn en Sonja), Snowflake, Tarrash, Troubadour, Ilonka, Hannah (ook een paard van mij geweest, was eerder van Hanny en Nick), Edelman, Atlanta, Gipsy, Mirza, Elvira, Hadassah en zo zijn er nog veel meer geweest. Half paardrijdend Koudekerk heeft bij ons leren paardrijden en met veel plezier, want ik spreek nog regelmatig oude bekenden en altijd hebben zij het er nog over, hoe leuk het allemaal was.
Bezoekt u eens onze webwinkel op: www.boernbont.nl